,,Cisza” – zamilknij. Odnajdź swoją ciszę. Ponieważ każdy ma inną.

   Myślę, że przed przeczytaniem powinieneś usiąść, odetchnąć i (co najtrudniejsze) nie myśleć o niczym. Choć przez chwilkę.

,,W przeciwieństwie do tego, co sądziłem, kiedy byłem młodszy, teraz uważam, że normalnym stanem umysłu jest chaos.”

   Lubię filozofię. Lubię o niej czytać, a po każdym rozdziale zastanowić się nad jego sensem. ,,Cisza” to filozofia ciszy.

,,Czym jest cisza? Gdzie ona jest? Dlaczego teraz jest ważniejsza niż kiedykolwiek?”

  Na te trzy pytania autor odpowiada trzydziestoma trzema rozdziałami. Każdy zawiera odpowiedź. Czasami niebezpośrednią, ale wtedy rozdział zmusza nas do refleksji na jego temat. Dowiadujemy się czym jest cisza i dlaczego nikt o niej nie mówi. Dlaczego stała się dla nas nieważna, a zarazem luksusowa.

,,Żyjemy w epoce hałasu. Cisza znalazła się pod presją.”

   Uważam, że autor – Erling Kagge jest bardzo mądrym i doświadczonym człowiekiem. Przebył długą drogę. Jest podróżnikiem i ojcem trójki dzieci, które uczy ciszy. Dlatego z jego słów płyną bardzo ważne mądrości. Takie, których nie zauważamy na co dzień.

   ,,Rozpoznaję ten strach o którym pisze Fosse. Niejasny lęk przed czymś, o czym prawie nic nie wiem. Lęk, który sprawia, że łatwo przestaję być obecny we własnym życiu,. Zamiast tego po prostu coś robię, unikam ciszy i żyję poprzez to nowe zajęcie. Wysyłam SMS-y, nastawiam muzykę, słucham radia albo po prostu pozwalam myślom biec, zamiast przystanąć i choć na moment odciąć się od świata.

    Wydaje mi się, że ów strach, którego Fosse nie nazywa słowami, to lęk przed lepszym poznaniem samego siebie. Kiedy tego unikam, czuć ode mnie tchórzem.”

   Myślę, że polecam tę książkę takim osobom jak ja, czyli korzystających czynnie z portali społecznościowych, mających miliony myśli i pomysłów na minutę, niemogących oderwać się od telefonu przez ciągłą chęć sprawdzania powiadomień i wiadomości. Po prostu uważam, że każdy potrzebuje oddechu. I tak jak ja i autor każdy powinien spróbować lewitować kilka centymetrów nad własnym łóżkiem, ciałem i umysłem.

   ,,(…)w jego opinii nieustająca ucieczka od nas samych jest rzeczywistością do tego stopnia brutalną, że my, ludzie, staramy się o niej nie myśleć. Skupiamy się o niej nie myśleć. Skupiamy się na czymś innym.

   Ma rację.

   Czy to oznacza, że ty i ja jesteśmy szaleni? Tak, sądzę, że popadamy w coraz większy obłęd.”

Książka ta nie ma wielu kryteri do oceny. Otrzymuje ode mnie 9/10. Jest po prostu mądra.

  Pozdrawiam i do zobaczenia! W szczególności chciałam podziękować @nasz.book.jedyny, od których otrzymałam tę książkę będąc wylosowana w rozdaniu na ich profilu 💗